Photo

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

Τιμωρεί ο Θεός; - Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991)


HEART QUESTIONS & ANSWERS

Ερωτήσεις & Απαντήσεις


Τιμωρεί ο Θεός;

«Όχι, ο Θεός δεν τιμωρεί, ο άνθρωπος αυτοτιμωρείται, απομακρυνόμενος από τον Θεό.

Είναι, ας πούμε: Εδώ νερό, εκεί φωτιά.

Είμαι ελεύθερος να διαλέξω. Βάζω το χέρι μου στο νερό, δροσίζομαι, το βάζω στη φωτιά, καίγομαι»

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Η δύναμη του Ευαγγελίου - Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία


COMING HOME - ORTHODOXY

Ορθοδοξία



Η δύναμη του Ευαγγελίου


Από τις Περιπέτειες ενός Προσκυνητή στην Ρωσία

Πηγή:

https://paterstefanos.com

ΠΑΤΕΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μία ιστορία παρμένη από το βιβλίο «Οι περιπέτειες ενός προσκυνητή» για έναν αξιωματικό που συναντά ο προσκυνητής.

Όταν ήμουν νέος υπηρετούσα στο στρατό έξω εις την ύπαιθρο, όχι στα γραφεία. Ήμουν καλός εις την δουλειά μου και οι ανώτεροί μου αξιωματικοί με αγαπούσαν γιατί ήμουν ένας ευσυνείδητος ανθυπολοχαγός. Ήμουν ακόμη νέος όπως και οι φίλοι μου. Δυστυχώς όμως άρχισα να πίνω και σιγά σιγά το πάθος του ποτού γιγάντωνε μέσα μου. Όταν δεν ήμουν κάτω από την επήρεια του οινοπνεύματος ήμουν τακτικός και καλός αξιωματικός, αλλά όταν έπινα εγινόμουν ανίκανος για κάθε τι, για πολλές μέρες κάθε φορά. Με ανέχθηκαν για αρκετόν καιρόν αλλά μία φορά ύστερα από πολύ ποτό, ασέβησα άσχημα εις τον διοικητή μου και ετιμωρήθηκα με φυλάκιση και υποβιβασμό εις την τάξη του στρατιώτου, για τρία χρόνια. Απειλήθηκα με ακόμη βαρύτερη τιμωρία αν εξακολουθούσα να παραδίδωμαι εις το πάθος μου αυτό της μέθης. Παρ’ όλες τις ποινές όμως και τις απειλές δεν ημπορούσα να κυριαρχήσω εις τον ευατό μου και να θεραπευθώ από το καταραμένο πάθος. Επιχειρούσα αλλά κάθε φορά απετύγχανα. Οι ανώτεροι μου απογοητευμένοι από την κατάστασή μου απεφάσισαν να με στείλουν σε σωφρονιστικές φυλακές. Όταν το έμαθα αυτό, το μαυλό μου πήγε να σταματίσει. Ήμουν απορροφημένος σε θλιβερές σκέψεις μέσα στο στρατώνα, όταν ήλθε εκεί ένας μοναχός που έκανε εράνους για μια εκκλησία. Καθένας μας του έδωσε ότι μπορούσε. Έπειτα ο μαναχός αυτός ήλθε κοντά μου και με ερώτησε γιατί ήμουν τόσο θλιμμένος. Του είπα τι μου συνέβαινε και αυτός με συμπάθησε πολύ για τη δυστυχία μου και μου είπε: «Το ίδιο συνέβηκε, κάποτε και με τον αδερφό μου. Τι νομίζεις, όμως, ότι τον εβοήθησε; Ο πνευματικός του του έδωσε ένα Τετραυάγγελο με αυστηρό κανόνα να διαβάζει ένα κεφάλαιο, χωρίς ούτε μιας στιγμής καθυστέρηση, κάθε φορά που θα αισθανόταν την επιθυμία να πιει. Εάν η επιθυμία εξακολουθούσε, έπρεπε να προχωρήσει εις το διάβασμα και άλλου κεφαλαίου και άλλου, μέχρις ότου το πάθος θα αναχαιτιζόταν. Ο αδελφός μου ακολούθησε πιστά την συμβουλή του πνευματικού του και έπειτα από λίγο καιρό κατώρθωσε να απαλλαγεί από το πάθος του ποτού. Πάνε δεκαπέντε περίπου χρόνια από τότε και τα χείλη του δεν άγγιξαν ούτε σταλαγματιά από οποιοδήποτε ποτό. Κάνε το ίδιο, και θα δεις ότι και εσύ θα γλιτώσεις από τη δυστυχία αυτή. Έχω ένα Τετραυάγγελο και θα έλθω επίτηδες πάλι, για να σου το φέρω».

Τον άκουσα με προσοχή και μόλις τελείωσε του είπα: «Πως θα μπορέσουν τα Ευαγγέλιά σου να με βοηθήσουν αφού όλες οι προσπάθειες οι δικές μου και των γιατρών απέτυχαν από του να με σώσουν από το πάθος του ποτού»; Εμίλησα κατ’ αυτόν τον τρόπο γιατί δεν ήξερα τι είναι το Ευαγγέλιο και δεν το είχα ποτέ διαβάσει. «Μην το λες αυτό» μου είπε, ο μοναχός, «σε βεβαιώνω εγώ ότι θα σε βοηθήσει», και την άλλη μέρα μου έφερε το Τετραυάγγελο.

Το άνοιξα, έρριξα μια ματιά μέσα και είπα: «Δεν το παίρνω , γιατί πως θα το χρησιμοποιήσω μη γνωρίζοντας, όπως οι ιερωμένοι, την παλαιοσλαυονική γλώσσα»; Όμως ο μοναχός προχώρησε για να με βεβαιώσει ότι οι λέξεις αυτές καθ’ αυτές του Ευαγγελίου, είναι γεμάτες από θεία χάρη, και έχουν θεία δύναμη, επειδή με αυτές είναι γραμμένο εκείνο που ο ίδιος ο Θεός παρέδωσε και αποκάλυψε εις τους ανθρώπους. «Δεν πειράζει αν εις την αρχήν δεν καταλαβαίνεις καλά, μόνον προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια. Ένας άγιος μοναχός είπε κάποτε: “Εάν συ δεν καταλαβαίνεις τις λέξεις του Ευαγγελίου του Λόγου του Θεού, τα πονηρά πνεύματα καταλαβαίνουν τι διαβάζεις και τρέμουν”. Το πάθος σου για το ποτό είναι οπωσδήποτε σατανική ενέργεια. Θα σου πω και κάτι άλλο. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει, ότι και εις το δωμάτιο όπου φυλάσσεται ένα Ευαγγέλιο τα πνεύματα του σκότους κρατούνται έξω από αυτό με τη δύναμή του, μέσα δε εκεί τρέμουν και το σκέφτονται πολύ να κάνουν κακό».

Έδωσα λίγα χρήματα εις τον μοναχό, δεν θυμάμαι πόσα, και αγόρασα το Τετραυάγγελο, το έβαλα μέσα σ’ ένα μπαούλο με άλλα πράγματα και το εξέχασα εκεί. Σε λίγο μία ταραχή για το πάθος του ποτού άρχισε να με φοβίζει. Μία ακατανίκητη επιθυμία για να πιω μ’ έκανε ώστε, σαν τρελός να σπεύσω να ανοίξω το μπαούλο για να πάρω κάμποσα χρήματα και να τρέξω στο ποτό. Αλλά τα μάτια μου έπεσαν αμέσως στο Τετραυάγγελο και σε μια στιγμή πέρασαν ζωηρά μέσα στο μυαλό μου όλα αυτά που ο μοναχός μου είχε πει. Άνοιξα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω από το πρώτο κεφάλαιο του ευαγγελιστού Ματθαίου. ‘Εφθασα εις το τέλος του κεφαλαίου αυτού χωρίς να καταλάβω ούτε μία λέξη, αλλά θυμήθηκα πως ο μοναχός μου είχε πει: «Μη στεναχωριέσαι αν δεν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις, μόνο προχώρησε εις το διάβασμα με επιμέλεια». Εμπρός, είπα στον ευατό μου, θα διαβάσω και το δεύτερο κεφάλαιο. Τώρα διαβάζοντας άρχισα κάπως να καταλαβαίνω κάτι.

Έτσι συνέχισα το τρίτο κεφάλαιο και έπειτα ξαφνικά σήμανε το σιωπητήριο του στρατοπέδου. Τώρα πλέον δεν επετρέπετο η έξοδος σε κανένα και έπρεπε όλοι να πάνε για ύπνο. Όταν εξύπνησα το πρωί, μαζί μου ξύπνησε και η ανεκπλήρωτη επιθυμία για να πιω, όμως, ξαφνικά, εσκέφτηκα να διαβάσω ένα ακόμα κεφάλαιο, για να έβλεπα, τέλος πάντων, ποια θα ήταν η αποτελεσματικότητα του Ευαγγελίου. Το εδιάβασα πράγματι, ηρέμισα για λίγο και δεν επήγα να αγοράσω ποτό. Ξαναγιγάντωσε σε λίγο μέσα μου η επιθυμία, αλλά ξαναδιάβασα ακόμα ένα κεφάλαιο και αισθάνθηκα ανακούφιση. Αυτό μου έδωσε θάρρος και έκτοτε κάθε φορά που αισθανόμουν τον πειρασμό του πάθους της μέθης να με κυριεύει, εδιάβαζα ένα κεφάλαιο από εκεί που είχα μείνει και κάθε φορά υπερνικούσα το πάθος.

Το περισσότερο δε, όσο περνούσε ο καιρός, τόσο και η κατάστασή μου καλυτέρευε και όταν πάνω-κάτω ετελείωνα την ανάγνωση των τεσσάρων Ευαγγελίων, τελείωνα και με το πάθος μου, που προχωρούσε ραγδαία προς τα πίσω, κοντεύοντας να ανήκει πια εις το παρελθόν.

Σε λίγο καιρό σιχαινόμουνα το ποτό και είναι είκοσι περίπου χρόνια, αφ’ ότου ούτε μια σταγόνα δεν έβαλα στο στόμα μου.

Όλοι εκπλαγήκανε για την μεταβολή μου αυτή. Τρία χρόνια αργότερα επανήλθα εις τον βαθμό μου, προβιβάστηκα έπειτα και τέλος, ξαναμπήκα εις την σειρά προαγωγής που μου ανήκε, αλλά που την είχα χάσει εξ’ αιτίας του ποτού. Έπειτα παντρεύτηκα, και ζω ευλογημένα με την σύζηγό μου, έχουμε όλα τα καλά και δοξάζουμε τον Θεόν που μας έδωσε άφθονα τα πάντα. Βοηθούμε τους φτωχούς κατά δύναμη και φιλοξενούμε όταν μπορούμε τους προσκυνητές. Έχω και ένα γιο αξιωματικό, πρώτης τάξεως παιδί. Σημείωσε όμως το εξής: Αφ‘ ότου θεραπεύθηκα από το πάθος του ποτού έκανα τάμα να διαβάζω με τη σειρά, ένα ολόκληρο Ευαγγέλιο από τα τέσσερα, κάθε μέρα, κάθε είκοσι τέσσερεις ώρες, ώσπου να κλείσω τα μάτια μου και να φύγω από τον κόσμο αυτό.

Τίποτα εις τον κόσμο δεν μπορεί να με εμποδίσει από του να τηρώ κάθε μέρα το τάξιμό μου αυτό. Όταν είμαι καμιά φορά πολύ κουρασμένος, ξαπλώνω και παρακαλώ τη γυναίκα μου να διαβάζει, ώστε ποτέ να μη χαλάσω τον κανόνα που έχω καθιερώσει. Για ευγνωμοσύνη και δοξολογία προς τον Θεό, το έντυσα αυτό το Τετραυάγγελο με καθαρό ασήμι, και το έχω πάντοτε μαζί μου μέσα εις την απάνω τσέπη του σακακιού μου.

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018

Αγία Ία (St Ia), Ιεραπόστολος & Παρθενομάρτυς στο St. Ives της Κορνουάλης της Αγγλίας, από Ιρλανδία (+450) - 3 Φεβρουαρίου


ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ 

& ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ


Αγία Ία (St Ia), Ιεραπόστολος & Παρθενομάρτυς

στο St. Ives της Κορνουάλης της Αγγλίας, από Ιρλανδία (+450)

3 Φεβρουαρίου

Η Αγία Ία (St Ia) ήταν μία Ιρλανδή πριγκίπισσα, αδερφή του Αγίου Erc. Λέγεται πως γνώρισε την Αληθινή Πίστη σε νεαρή ηλικία από τον Άγιο Πατρίκιο τον Φωτιστή της Ιρλανδίας. Έπειτα αποφάσισε να συντροφεύσει τον Άγιο Fingar και τον Piala οι οποίοι θα έπλεαν για την Cerniw (Κορνουάλη).

Παρόλα αυτά άφησαν την Ιρλανδία χωρίς αυτήν και η Αγία Ια πλησίασε την ακτή μόνο για να τους δει να εξαφανίζονται στον ορίζοντα.

Κλαίγοντας πικρά, κάθισε κάτω στην άμμο για να προσευχηθεί. Ένα μικρό φύλλο μέσα στο νερό τράβηξε την προσοχή της και το άγγιξε με την βέργα της με σκοπό να το κάνει να βουλιάξει. Αντί αυτού όμως, το φύλλο άρχισε να μεγαλώνει συνεχώς. Σύντομα ήταν τόσο πλατύ και ανθεκτικό, που η Ια μπόρεσε να ανέβει επάνω του και να το χρησιμοποιήσει σαν βάρκα.

Έτσι έπλευσε μέσα στην Ιρλανδική θάλασσα και έφτασε στο Penwith της Cerniw πριν ακόμη και από αυτούς που την είχαν αφήσει στην ακτή.

Η Αγία Ία έγινε μαθήτρια του Αγίου Berwyn και σύντομα την ακολούθησε ο Άγιος Elwyn και 777 σύντροφοι.

Ίδρυσε την εκκλησία του Pen Dinas. Το Ιερό Πηγάδι της το Venton Eia (ή Ffynnon Ia) ήταν κοντά στο Porthmeor.

Εγκατέστησε ένα εκκλησάκι στο Troon στην ενορία Camborne, δίπλα σε άλλο Ιερό Πηγάδι, το Fenton Ear (ή Ffynnon Ia). Ίσως να ταξίδεψε στη Βρετάνη, όπου η περιοχή Plouyé δίπλα στο Carhaix έχει το όνομα της.

Η παρουσία της Ια στο Penwith δεν ήταν αρεστή σε όλους και καταδιώχθηκε από τον τοπικό ηγεμόνα, Βασιλιά Tewdar. Τελικά την βρήκε τόσο ενοχλητική που κατέληξε στο να την δολοφονήσει. Θάφτηκε στο Porth Ia (St. Ives) και εορτάζεται στις 3 Φεβρουαρίου.

Πηγή:

http://orthodoxy-rainbow.blogspot.gr/2013/06/blog-post_3211.html

Ορθόδοξη Κελτική & Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει; ╰⊰¸¸.•¨* Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)


SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης


Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

—Γέροντα Παΐσιε, ὅταν μιά ψυχή ἀγωνίζεται χρόνια καί δέν βλέπη πρόοδο, τί συμβαίνει;

—Ὅταν δέν βλέπουμε πρόοδο στόν ἀγῶνα μας, σημαίνει ἤ ὅτι δέν ἔχουμε ἐγρήγορσι ἤ ὅτι ὁ Θεός δέν ἐπιτρέπει νά προχωρήσουμε περισσότερο, γιά νά μήν ὑπερηφανευθοῦμε καί βλαφθοῦμε.

—Γέροντα, ὅπως βλέπω τόν ἑαυτό μου, κάθε μέρα γίνομαι χειρότερη [μιλοῦσε σέ μοναχές], τί θά γίνη;

—Κοίταξε, εὐλογημένη, ὑπάρχουν τρία στάδια. Στό πρῶτο στάδιο, ὁ Θεός δίνει καραμέλες καί σοκολάτες, γιατί βλέπει τήν ἀνάγκη καί τήν ἀδυναμία τῆς ψυχῆς. Στό δεύτερο, παίρνει λίγο τή Χάρι Του γιά παιδαγωγία, γιά νά καταλάβη ὁ ἄνθρωπος ὅτι χωρίς τή βοήθειά Του δέν μπορεῖ νά κάνη τό παραμικρό, ὥστε νά ταπεινωθῆ καί νά αἰσθανθῆ τήν ἀνάγκη νά καταφύγη σ’ Αὐτόν. Καί τό τρίτο στάδιο εἶναι μιά μόνιμη καί σταθερή καλή πνευματική κατάστασι. Ἐσύ βρίσκεσαι ἀνάμεσα στό δεύτερο καί τρίτο στάδιο. Προχωρᾶς λίγο, μετά ξεχνᾶς τήν ἀδυναμία σου, παίρνει ὁ Χριστός τή Χάρι Του, ἀπογυμνώνεσαι ἀπό τή θεία Χάρι, βλέπεις ξανά τήν ἀδυναμία σου καί συνέρχεσαι. Ἄν μοῦ ἔλεγες ὅτι, ὅσο προχωρᾶς, εἶσαι καλύτερα, θά φοβόμουν, γιατί θά ἔβλεπα ὅτι ἔχεις ὑπερηφάνεια. Τώρα, ὅμως, πού λές ὅτι ὅλο καί πιό χάλια βλέπεις τόν ἑαυτό σου, ἐγώ χαίρομαι, γιατί βλέπω ὅτι εἶσαι καλά. Μή φοβᾶσαι. Ὅσο προχωράει κανείς, τόσο περισσότερο βλέπει τίς ἐλλείψεις του καί τίς ἀτέλειες του καί αὐτό εἶναι πρόοδος.

Από το Βιβλίο:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Δέν ὑπάρχει δευτέρα εὐκαιρία ἀλλά Δευτέρα Παρουσία, Περί Πνευματικοῦ Ἀγῶνος 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (τηλ. 2108220542), ΑΘΗΝΑ 2011

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET - ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Χάρτης των Ορθοδόξων Ενοριών & Μοναστηριών στη Γαλλία

Ο Ιησούς Γιαχβέ - Είναι ο Χριστός ο αρχάγγελος Μιχαήλ; - Δημητρίου Κόκκορη


ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ


Ο Ιησούς Γιαχβέ

Είναι ο Χριστός ο αρχάγγελος Μιχαήλ;

Δημητρίου Κόκκορη

Πηγή: Απόσπασμα από τη μελέτη του Δημ. Κόκκορη Ορθοδοξία και Κακοδοξία, τ. Α΄, κεφ. Γ6.β.

Η εταιρεία «Σκοπιά» από τον πρώτο ακόμη ιδρυτή της, τον Κάρολο Ρώσσελ, διδάσκει ότι ο Χριστός είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Και παλαιότεροι αιρετικοί, μη δεχόμενοι τον Λόγον ως υπόσταση και δεύτερο πρόσωπο της Αγ. Τριάδος, προκειμένου να ερμηνεύσουν αγιογραφικά χωρία, τα αναφερόμενα στην προ της ενανθρωπίσεως ύπαρξη του Χριστού, τον ταύτιζαν με τον Αρχ. Μιχαήλ.

Ο Ρώσσελ παρέλαβε την διδασκαλία αυτή από τους Αντβεντιστάς, στους οποίους ανήκε πριν δημιουργήσει την δική του ομάδα.

Μέχρι τώρα η οργάνωση των ΜτΙ έχει ειπεί τα κάτωθι αντιφατικά για το θέμα αυτό:

1. Ο Χριστός είναι ανώτερος των αγγέλων κατά μία βαθμίδα και μέτοχος της θείας φύσεως του Ιεχωβά (Α΄ τόμ. Γραφικών Μελετών, σελ. 200-201).

2. Ο Χριστός είναι αρχάγγελος, ο αρχ. Μιχαήλ, ο πρώτος των αγγέλων (Ε΄ τόμ. Γ.Μ., σ. 101).

3. Ο αρχ. Μιχαήλ είναι ο Πάπας, οι άγγελοι δε του Μιχαήλ είναι οι επίσκοποι του Πάπα (Ζ΄ τόμ. Γ.Μ., σ. 236).

4. Ο Πάπας είναι ο Αντίχριστος, ο άνθρωπος της ανομίας (Β΄ τόμ. Γ.Μ. σ. 330-407).
Ο Πάπας είναι ο Βηλ, ο Θεός της Βαβυλώνος, τον οποίο θα τιμωρήσει ο Ιεχωβά (Δ΄ τόμ. Γ.Μ. σ. 39).

5. Το 1918 ο Ιεχωβά είχε στείλει φως, πολύ φως, κατά το οποίο ο Αββαδών, αυτό το τέρας της Αποκαλύψεως και αρχηγός των ακρίδων με το φαρμακερό κεντρί, που βγήκε από το Φρέαρ της Αβύσσου, είναι ο Διάβολος ή ο Μεθοδισμός (Ζ΄ τόμ. Γ.Μ. σ. 199).

6. Το 1970 έρχεται νέο φως από τον Ιεχωβά. Το φως του 1918 ήταν σκότος και μέσα στο σκοτάδι ο Αββαδών φαινόταν ως διάβολος. Όμως το νέο φως δείχνει ότι ο Αββαδών είναι ο Χριστός και οι ακρίδες, που πριν ήταν σατανάδες ή οι Μεθοδισταί, τώρα είναι οι ΜτΙ, που έχουν δόντια βρυκόλακα και ουρά σκορπιού και έρχονται να βασανίσουν, σταλμένοι από τον Ιεχωβά, όσους αρνούνται να ενταχθούν στην ανατριχιαστική και παράλογη οργάνωσή του (Σκοπιά 1-3-70, σ. 143-144).

7. Δηλαδή ο Χριστός είναι ανώτερος των αγγέλων, είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο Μιχαήλ είναι ο Πάπας, ο Πάπας είναι ο Αντίχριστος, ο Πάπας είναι ο Βηλ, ο Αββαδών είναι ο Διάβολος, ο Αββαδών είναι ο Χριστός…

***

Κατά τους Χιλιαστές ο Χριστός είναι το πρώτο κτίσμα του Θεού, ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Με όργανο τον Μιχαήλ και πιθανώς και μερικούς αγγέλους ως βοηθούς ακόμη, κατασκευάζει τον κόσμο ολόκληρο (Στ΄ τόμ. Γ.Μ. σ. 21). Ετέθη ζήτημα μεταξύ Θεού και Σατανά για την διακυβέρνηση του ανθρωπίνου γένους, το καλούμενο επίμαχο ζήτημα. Ο Θεός απεδέχθη την πρόκληση του Διαβόλου, διότι δεν μπορούσε να την αρνηθεί επειδή έγινε μπροστά στους άλλους αγγέλους, και παρεχώρησε στον Διάβολο μια χρονική περίοδο 6.000 ετών για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του.

Πριν παρέλθουν τα 6.000 χρόνια ζήτησε από τον Μιχαήλ, τον πρώτο και υπάκουο γιο του, να αποβάλει την αγγελική ιδιότητα, να γίνει άνθρωπος και να θυσιασθεί για την σωτηρία των ανθρώπων. Ο Μιχαήλ απεδέχθη την πρόταση του Θεού, απέβαλε προς καιρόν την αγγελική ιδιότητα, έγινε άνθρωπος για 33 ½ χρόνια. Εχρίσθη Χριστός κατά την βάπτιση, εκήρυξε, έπαθε, εσταυρώθη, απέθανε, ετάφη. Δεν ανέστη όμως ως άνθρωπος. Είχε καταβάλει την ζωή του ως αντίστοιχο απολυτρωτικό τίμημα και, ως εκ τούτου, δεν εδικαιούτο να την ξαναπάρει. Ανεστήθη ξανά ως Αρχάγγελος Μιχαήλ, ως πνευματικό ον, εισήλθε στους ουρανούς και από το 1914 βασιλεύει και κυβερνά την παγκόσμιο οργάνωση του Ιεχωβά βοηθούμενος από τους κεχρισμένους ως συμβασιλείς και υφιερείς του.

Κατά την προσφιλή τακτική των αιρετικών, οι Χιλιαστές στηρίζουν την κακοδοξία τους στα εξής χωρία της Αγίας Γραφής: Δανιήλ ιβ΄/12, 1, Αποκάλυψις, ιβ΄/12, 7, Ιούδα 9, στα οποία μνημονεύεται ο αρχάγγελος Μιχαήλ και τον οποίο θεωρούν αυθαιρέτως οι Χιλιαστές ως τον

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Η μεταστροφή ενός Αμερικανού από τον από τον Βουδισμό στην Ορθοδοξία – Από τα Βουδιστικά μοναστήρια του Θιβέτ, Μοναχός στα Ορθόδοξα Μοναστήρια της Αμερικής


USA OF MY HEART


Η μεταστροφή ενός Αμερικανού

από τον από τον Βουδισμό στην Ορθοδοξία

╰⊰¸¸.•¨*

Από τα Βουδιστικά μοναστήρια του Θιβέτ,

Μοναχός στα Ορθόδοξα Μοναστήρια

της Αμερικής

«Βρέθηκα περιστοιχισμένος ἀπ’ τίς πέντε ψηλότερες κορυφές τῶν Ἱμαλαΐων, στά 14.000 πόδια ὑψόμετρο. Χάζευα τήν ὀροσειρά Annapurna καθώς ἀνέτειλε πάνω της ὁ ἥλιος. Τό ταξίδι μου στό Nepal εἶχε ἀρχίσει πρίν λίγες ἑβδομάδες καί τό ἀποκορύφωμά του ἦταν αὐτό. Στεκόμουν ἔκθαμβος ἑνώπιον τῆς ἀδιάφθορης ὁμορφιᾶς πού ἁπλωνόταν πάνω ἀπό μένα, ὅταν μιά σκέψι τρύπωσε στό νοῦ καί δέν ἔλεγε νά φύγη: “Αἴ καί, λοιπόν, ποιός ὁ σκοπός;”. Ὁ ἐγωϊσμός μου ἀμέσως ἀνταπάντησε στό τυχαῖο αὐτό σχόλιο: “Ποιός ὁ σκοπός; Τί ἐννοεῖς, ποιός ὁ σκοπός; Ὁ σκοπός εἶναι πώς ἔκανες τόση πεζοπορία γιά νά δῆς αὐτά τά βουνά. Λοιπόν, ἀπόλαυσέ τα τώρα!”. Καί, ὅμως, ἡ σκέψι ἐκείνη ταλάνιζε τό νοῦ μου. Ναί, ἦταν ὄντως ἀπ’ τά ὡραιότερα θεάματα τά ὁποῖα εἶχα δεῖ ποτέ καί χαιρόμουν τή στιγμή αὐτή, ἀλλά, ποῦ θά βρίσκωνται τά συναισθήματα αὐτά αὔριο, πού δέν θά εἶμαι πιά τόσο πολύ ἐμπνευσμένος; Ἡ χαρά τοῦ κόσμου αὐτοῦ ποτέ δέν μπόρεσε νά μοῦ δώση ἱκανοποίησι. Θά ἔπρεπε νά τό εἶχα ἀντιληφθῆ κατά τή διάρκεια τῆς ζωῆς μου, ἀλλά χρειάσθηκε νά σκαρφαλώσω στήν κορυφή τοῦ κόσμου γιά νά τό παραδεχθῶ. Κι αὐτό ἀκριβῶς, ἦταν τό πρῶτο βῆμα μου πρός τό Χριστό καί τήν Ὀρθοδοξία.

Μέχρι ἐκεῖνο τό σημεῖο, ὁλόκληρη ἡ ἐνήλικη ζωή μου ὑπῆρξε κοσμική, ἀφιερωμένη στήν ἀπόλαυσι ποικίλων παθῶν. Εἶχα ἀποφοιτήσει ἀπ’ τό Παν/μιο στά 21 μου χρόνια, μέ σχέδια νά γίνω ἐπιχειρηματίας, ἐνῶ παράλληλα θά ἐπιδίωκα καρριέρα στή ζωγραφική. Ἐντός ἑνός ἔτους, φάνηκε πώς πλησίαζα νά πετύχω τόν στόχο μου. Ζοῦσα τότε στό Λονδίνο, ἀπασχολούμενος ἀπ’ τήν ἑταιρεία IBM. Ἡ ἐργασιακή μου θέσι ἦταν ἐξασφαλισμένη καί μιά προαγωγή ἦταν καθ’ ὁδόν. Ἡ προσωπική μου ζωή ἔμοιαζε μ’ αὐτή τῶν περισσοτέρων τῆς γενιᾶς μου: περιστασιακές σχέσεις, κυνῆγι τῆς ἀνέσεως καί συνεχεῖς περισπασμούς, γιά νά προστατεύω τόν ἑαυτό μου ἀπό τυχόν ἐνδοσκόπησι.

Περίπου τόν ἴδιο καιρό, ἡ ἀδελφή μου ἔγινε Ὀρθόδοξη μοναχή στήν Ἀλάσκα. Ἄν αὐτό ἦταν σύμπτωσι ἤ ὄχι, δέν εἶμαι βέβαιος. Πάντως, ἀπό ἐκείνη τή στιγμή καί μετά, τό πάθος μου γιά ἐγκόσμιες ἀναζητήσεις ἄρχισε νά φθίνη. Ἐξετάζοντας τούς συνεργάτες μου, ἔβλεπα πώς κανείς τους δέν φαινόταν πραγματικά χαρούμενος ἤ ἱκανοποιημένος. Ἐκείνη ἡ διαφεύγουσα ποιότητα τῆς ἱκανοποιήσεως ποτέ δέν βρισκόταν ἐκεῖ, ἀλλά πάντοτε, σαγηνευτικά, μᾶς περίμενε μετά τή στροφή. Ταξίδια, ἀθλήματα, ποτά με τά “παιδιά”... ὅλα αὐτά φάνταζαν περισσότερο καθημερινά μέρα μέ τή μέρα. Κάθε Δευτέρα, ἡ ἴδια ἐρώτησι: “Πῶς πῆγε τό Σαββατοκύριακό σου;”. Κάθε Παρασκευή πάλι: “Τίποτε σχέδια γιά τό

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

π. Κλεόπας Ηλιέ, Ρουμανία: Φροντίδα για την Εξομολόγηση των γονέων μας


HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Η Θεία Εξομολόγηση


π. Κλεόπας Ηλιέ:

«Ἀδελφέ, ὅταν βλέπης ὅτι στό σπίτι ἀσθενεῖ ὁ πατέρας σου ἤ ἡ μητέρα σου..., δέν καλεῖς πρῶτα τόν γιατρό, ἀλλά τόν ἱερέα. Διότι ὁ γιατρός δέν μπορεῖ νά προσθέση οὔτε ἕνα λεπτό στή ζωή μας. Καί ἄν μπορέση νά μακρύνη λίγο τήν ζωή μας, αὐτό δέν τό κάνει ἀπό τόν ἑαυτό του. Τό πᾶν ἔγκειται στή θέλησι τοῦ Θεοῦ! Νά καλῆς τόν ἱερέα καί νά τοῦ λές: “Πάτερ, ἔλα καί ἐξομολόγησε τόν πατέρα μου ἤ τή μητέρα μου σύμφωνα μέ τά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας μας”. Καί ὁ ἱερέας νά τόν ρωτᾶ ἐάν ἔκανε τό τάδε ἤ τό τάδε ἁμάρτημα, ἔτσι ἤ ἔτσι, τό ἕνα καί τό ἄλλο...».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ἡ Ἐξομολόγησι - Μετάνοια: Τό Ἀντικλείδι τοῦ Παραδείσου

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr (Ώρες Εξομολόγησης)

TRUTH TARGET

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

Ευλογημένη Πολύτεκνη Οικογένεια - Άγιοι Μάρτυρες Τερέντιος, Νεονίλλη & τα τέκνα τους (+249)


ORTHODOX SAINT VALENTINE

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος & το Ι. Μυστήριο του Γάμου


Ευλογημένη Πολύτεκνη Οικογένεια

Οι Άγιοι Τερέντιος και Νεονίλλη οι σύζυγοι και τα παιδιά τους:
Σάρβηλος, Νίτας, Ιέραξ, Θεόδουλος, Φώτιος, Βήλη και Ευνίκη (28 Οκτωβρίου,+249).

Ήταν μια πραγματική «κατ᾿ οἶκον ἐκκλησία» (Α’ προς Κορινθίους 16, 19).
Οικογένεια αληθινά χριστιανική, με μια ψυχή, με μια καρδιά και το ίδιο φρόνημα.
Όταν άρχισε ο διωγμός κατά των χριστιανών, ειδοποίησαν τους δύο συζύγους ότι κινδυνεύουν να συλληφθούν.

Τότε ο Τερέντιος και η Νεονίλλη αναρωτήθηκαν να φύγουν μακριά, προκειμένου να προστατέψουν τα παιδιά τους, ή να μείνουν και να περιμένουν με γενναιότητα οποιοδήποτε μαρτύριο;

Οι πέντε γιοι και οι δύο θυγατέρες τους έδωσαν αποφασιστική απάντηση.
Γιατί να φύγουν; Ο διωγμός είχε εξαπλωθεί παντού.

Έπειτα, η αναχώρησή τους θα ενέσπειρε τον πανικό στους εκεί χριστιανούς. Και το σπουδαιότερο, η Εκκλησία δεν ενισχύεται από φυγάδες, αλλά από μάρτυρες και αθλητές!

Έτσι, όλη η οικογένεια αποφάσισε να μείνει σταθερή στην απόφαση της. Και όλοι μαζί, αφού ομολόγησαν το Χριστό, πέθαναν με αποκεφαλισμό.

Πηγή:

http://sillogospoliteknonmesologiou.blogspot.gr/p/blog-page.html

Σύλλογος Πολυτέκνων Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου και Περιχώρων

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Το μακρύ ταξίδι επιστροφής του Καναδού π. Lawrence Farley στην Ορθοδοξία


CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Μεταστροφές στην Ορθοδοξία


Το μακρύ ταξίδι επιστροφής του

Καναδού π. Lawrence Farley στην Ορθοδοξία

Στο ταξίδι της επιστροφής μου στην Ορθοδοξία, πήρα το μακρύ δρόμο, έκανα μεγάλους κύκλους. Γεννήθηκα στα προάστια του Toronto, στην περιοχή του Ontario στον Καναδά, και παρακολουθούσα τις Κυριακές το Προτεσταντικό Κατηχητικό Σχολείο, όπως όλα τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου. Επειδή η Χριστιανική Πίστη στο σπίτι μου ήταν περισσότερο στο όνομα παρά πραγματική, όταν το Κατηχητικό Σχολείο έγινε βαρετό, σταμάτησα να πηγαίνω και σύντομα βυθίστηκα στήν αγνωστικιστική έφηβική μετριότητα. Δεν με ενδιέφεραι να πάρω απαντήσεις στις απορίες μου περι του Θεού. Περισσότερο ενδιαφερόμουν για τα κορίτσια. (Αν και αυτά ενδιαφερόντουσαν λίγο για μένα.)

Όμως γύρω στα μέσα της εφηβείας μου, σκέφτηκα ότι η ζωή πρέπει να αποτελείται από κάτι περισσότερο από ένα ανόητο χορό, και έτσι πήγα πίσω στην "Ηνωμένη Εκκλησία" ψάχνοντας για απαντήσεις. Εκεί συνάντησα μερικούς ανθρώπους της ηλικίας μου που μου σύστησαν το "Κίνημα του Ιησού" (ήταν το 1970), και στο "Κίνημα του Ιησού" γνώρισα καλήτερα τον Κύριο μας Ιησού Χριστό...

... Ένα πράγμα που έλειπε, όμως, από την "Ηνωμένη Εκκλησία", ήταν κάποια ιστορική μνήμη. Η "Ενωμένη Εκκλησία" στην οποία γεννήθηκα και ανατράφηκα δημιουργήθηκε το 1925 και η μαμά μου δημιουργήθηκε (γεννήθηκε) το 1921, και διαισθάνθηκα ότι η Εκκλησία ενός ατόμου θα πρέπει τουλάχιστον να είναι μεγαλύτερη από ό,τι η μητέρα του ατόμου αυτού. Άρχισα να αναζητώ μία αίσθηση της ιστορίας στην εμπειρία της "Εκκλησίας" μου, μαζί με την ομορφιά στη λατρεία, και μια επιβεβαίωση της πραγματικότητας που είχα βιώσει στο "Κίνημα του Ιησού". Η φιλελεύθερη "Ηνωμένη Εκκλησία" δεν μπορούσε να μου προμηθεύσει αυτά, έτσι άρχισα να κοιτάζω αλλού.

Ως Προτεστάντης , φυσικά, δεν αλίευα εκτός της προτεσταντικής πισίνας. Έγινα Αγγλικανός, και στη συνέχεια, Αγγλικανός ιερέας.

Είχα χάλια χρονοδιάγραμμα... Για πολύ καιρό προσπάθησα να προσποιηθώ ότι η Αγγλικανική Εκκλησία δεν ήταν απλώς ένα άλλο είδος φιλελεύθερου Προτεσταντισμού. Αλλά η πραγματικότητα είναι ένα αμείλικτο πράγμα, και τελικά είχα να ομολογήσω ότι η Αγγλικανική Εκκλησία στην οποία μπήκα ήταν σε μεγάλο βαθμό, όπως οι "Ηνωμένη Εκκλησία" από την οποία έφυγα. Έτσι, πού να πάω; Στη συνέχεια, προνοητικά, ανακάλυψα την Ορθοδοξία.

... Ο Ρωμαιοκαθολικισμός δεν ήταν ποτέ "στο τραπέζι" για μένα. Κρίμα που οι Ορθόδοξοι δεν μιλούσαν αγγλικά. Όταν σύντομα ανακάλυψα ότι μιλούσαν αγγλικά, γαντζώθηκα. Βρήκα στην Ορθοδοξία τη σύγκλιση των δύο πράγματων που είχα σε αξία πάνω από όλα στην Εκκλησία: μια εμπειρία του Αγίου Πνεύματος και της Πατερικής συνέχειας.

Μεταστροφή για μένα σημαίνει να γυρνάς Σπίτι και η επίλυση των εντάσεων μεταξύ του χαρισματικού και του ιστορικόυ. Καθώς έγινα Ορθόδοξος τα πολύτιμα πράγματα που είχα στο παρελθόν μου, βρήκαν την τελειοποίησή τους και ήμουν πλέον σε θέση να τα απολαύσω στο σωστό χώρο.

Είμαι ευγνώμων στο Θεό, τόσο για όλα τα μέρη που έχω πάει, όσο και για το πού βρίσκομαι τώρα.

Μετάφραση:

http://gkiouzelis.blogspot.com

ORTHODOX HEART

Πηγή & αρχικό κείμενο:

http://journeytoorthodoxy.com

http://journeytoorthodoxy.com/2013/04/22/into-orthodoxy-the-long-journey-home/

JOURNEY TO ORTHODOXY

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Η κοσμική σκόνη της Σελήνης μάς αποδεικνύει ότι το Σύμπαν είναι νέο περίπου 10.000 ετών & όχι εκατομμυρίων ετών ╰⊰¸¸.•¨* Από το αντιεξελικτικό βιβλίο του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Φυσικού "Γιατί Δεν Πετώ τη Βίβλο"


Η κοσμική σκόνη της Σελήνης μάς αποδεικνύει 

ότι το Σύμπαν είναι νέο περίπου 10.000 ετών & όχι εκατομμυρίων ετών

╰⊰¸¸.•¨*

Από το αντιεξελικτικό βιβλίο 

του Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Φυσικού

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΕΤΩ ΤΗ ΒΙΒΛΟ

Ἕνα ὡραῖο ἐπιχείρημα ὑπέρ τοῦ προσφάτου Σύμπαντος μᾶς παρέχει ἡ ἐπί τῆς σελήνης κοσμική σκόνη. Ἐπειδή ἡ Σελήνη δέν ἔχει ἀτμόσφαιρα νά κατακαίη τή σκόνη, ἡ τελευταία, ἄν ληφθοῦν ὑπόψιν τά ἑκατομμύρια χρόνια τῆς ΘτΕ, θά ἔπρεπε νά ἔχη ἀρκετό πάχος, ὁπότε τά διαστημόπλοια θά καταβυθίζονταν καί θά παγιδεύονταν.

Ὁ David Οwen σημειώνει: «Τί θά συνέβαινε ὅταν ἡ σεληνάκατος τοῦ Ἀπόλλων 11 θά ἄγγιζε τό ἔδαφος τῆς Σελήνης; Θά προσεδαφιζόταν σέ σκληρό ἔδαφος ἤ σέ μαλακό, στό ὁποῖο θά βυθιζόταν καί ἴσως νά μήν μποροῦσε στή συνέχεια νά ἐκτοξευθῆ; Ἡ ὁμάδα σχεδιάσεως τῆς ΝΑSΑ ἔπρεπε νά τό γνωρίζη. Μιά σειρά ἀνιχνευτῶν πού εἶχαν σταλῆ ἀπ᾽ τούς Ρώσους ἀλλά καί τούς Ἀμερικανούς… δέν εἶχαν ἀποκαλύψει πολλά στοιχεῖα γιά τήν ἐπιφάνεια τῆς Σελήνης. Τόν Ἰανουάριο τοῦ 1966 οἱ Ρῶσοι ἐκτόξευσαν τό Luna 9, τό ὁποῖο πραγματοποίησε τήν πρώτη ὁμαλή προσσελήνωσι σέ μιά περιοχή πού ὀνομάσθηκε Ὠκεανός τῶν Καταιγίδων. Τά στοιχεῖα πού στάλθηκαν στή Γῆ ἔδειξαν ὅτι τό ἔδαφος ἦταν σταθερό, τουλάχιστον σ᾽ ἐκεῖνο τό σημεῖο. Τό ἀμερικανικό σκάφος Surveyor 1 πραγματοποίησε μιά ὁμαλή προσσελήνωσι στίς 2 Ἰουνίου τοῦ 1966. Τό σύστημα προσεδαφίσεως εἶχε σχεδιασθῆ ἔτσι, ὥστε νά ἀσκῆ στό ἔδαφος τήν ἴδια πίεσι μέ τό ἀντίστοιχο σύστημα τῆς σεληνακάτου. Λεπτομερεῖς φωτογραφίες ἔδειξαν ὅτι τά ἴχνη πού παρέμεναν στό ἔδαφος δέν ἦταν ἔντονα. Ἀνιχνευτές πού ἐστάλησαν ἀργότερα περισυνέλεξαν δείγματα τοῦ ἐδάφους, τά ὁποῖα, ἀφοῦ ἀναλύθηκαν, ἐπιβεβαίωσαν τά καλά νέα. Εἶχε ἔλθει πλέον ἡ ὥρα γιά τό Ἀπόλλων 11»(O, 65).

Γράφει ὁ Ιan Τaylor: «Ὁ Αsimov, γράφοντας περίπου τήν ἐποχή κατά τήν ὁποία σχεδιαζόταν ἡ ἐπιχείρησι Ἀπόλλων γιά τήν προσεδάφισι στή σελήνη, ἀντικατόπτριζε μιά ἀνησυχία ἀνάμεσα στούς ἐπιστήμονες ὅτι ἀπουσίᾳ ἀέρος καί βροχῆς, μιά σκόνη παρομοίου βάθους θά εἶχε συσσωρευθῆ στήν ἐπιφάνεια τῆς σελήνης (Τhomas Gold, Τhe Lunar Surface…, Royal Αstronomical Society of London: Μonthly Νotices, 115 (1955)· R. Α. Lyttleton, Τhe Μodern Universe, ἐκδ. Ηarper & Βrothers, Ν. Ὑόρκη 1956)* [ὑπ. Ὁ Gold (ὅπ.π.) ὑπολογίζει: “ἀπό τό περιεχόμενο σέ νικέλιο τῶν βαθέων ὠκεανίων ἀποθεμάτων... ἡ ποσότητα τοῦ ὑλικοῦ πού τώρα ἐναποτίθεται στή Γῆ εἶναι… ἕνα ἑκατομμύριο τόννοι τό χρόνο. Αὐτή ἡ ἐκτίμησι θά ὑπονοοῦσε ὅτι ἡ Σελήνη ἀποκτᾶ μιά στοιβάδα πάχους ἑνός ἑκατοστοῦ κάθε 107 χρόνια”(σ. 598). (Σέ τεσσεράμισυ δισεκατομμύρια χρόνια αὐτή θά ἀνερχόταν σέ δεκαοκτώ ἴντσες.) Ὁ Gold συνεχίζει: “Λεπτά σωματίδια σκόνης στήν ἐπιφάνεια {τῆς Σελήνης}... κινοῦνται μόνο μέ τέτοια ταχύτητα πού οἱ θάλασσες [maria] θά μποροῦσαν νά γεμίσουν μ᾽ ἕνα μέσο βάθος περίπου χιλίων ποδῶν σέ μιά περίοδο πού μπορεῖ νά εἶναι τρεῖς χιλιάδες ἑκατομμύρια χρόνια”(σ. 599). Ὁ Lyttleton (ὅπ.π.), ἕνας Βρεταννός ἐνθουσιώδης, προανήγγειλε ἕνα στρῶμα σκόνης στή σελήνη “ἀρκετῶν μιλλίων σέ πάχος”(σ. 72).]. Ὑπῆρχε πρίν ἀπ᾽ αὐτούς ἡ ἄποψι ὅτι ἡ σεληνάκατος τοῦ Ἀπόλλωνα θά προσσεληνωνόταν μόνο γιά νά ἐξαφανισθῆ βουλιάζοντας ἀργά στή σεληνιακή σκόνη! Γιά νά ἀποφευχθῆ αὐτή ἡ μεγάλη πιθανότητα, ἡ σεληνάκατος ἐφοδιάσθηκε μέ μεγάλη ἐπιφάνεια ποδιῶν. Στίς 21 Ἰουλίου 1969, περισσότερο ἀπό 600 ἑκατομμύρια ἄνθρωποι παρακολούθησαν τό ἀπό τηλεοράσεως μεταδιδόμενο πρῶτο βῆμα τῆς ἀνθρωπότητος στήν ἐπιφάνεια τῆς σελήνης. Ἡ ἀπάντησι τοῦ Νeil Αrmstrong στό δημοσιογράφο τοῦ CΒS Walter Cronkite ἀξίζει νά παρατεθῆ ἐπειδή ἡ ἀνοικτή συζήτησι, πού

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Ένας Ορθόδοξος Ιερέας από το Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία


CONVERSIONS TO ORTHODOXY


Ένας Ορθόδοξος ιερέας από το

Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία

με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

Κι ἕνας ἱερεύς ἀπό τό Exeter τῆς Ἀγγλίας: «Ἕνας ἀπ’ τούς ἱερεῖς τῆς ἐνορίας τοῦ Exeter τῆς Αγγλίας, ὁ μεγαλύτερος σέ ἡλικία, μᾶς ἀφηγήθηκε τή δική του μοναδική ἱστορία μέ τήν ὁποία γνώρισε τήν Ὀρθοδοξία:

“Ἦμουν στό Παρίσι, ἔβρεχε κι ἔπρεπε κάπου νά πάω γιά νά μείνω στεγνός. Εἶδα κοντά μου μιά πόρτα καί μπῆκα. Δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι εἶδα τό ἐξωτερικό τῆς ἐκκλησίας διότι ἔβρεχε· ἁπλά εἶδα τήν πόρτα καί μπῆκα. Ἄν δέν ἔβρεχε, δέν θά ἔμπαινα! Ἀνοίγοντας ἀπότομα τήν ἐξωτερική πόρτα, παραπάτησα κι ἔπεσα σέ μιά ἄλλη πόρτα κι ἔτσι μπῆκα στήν ἐκκλησία. Χωρίς νά θέλω νά ἐνοχλήσω κανένα, κάθισα πίσω στή γωνία καί παρακολουθοῦσα. Μόλις ἀπέκτησα περισσότερη αὐτοπεποίθησι, προχώρησα γιατί ἤθελα νά μάθω τί συμβαίνει, ποῦ βρίσκομαι. Εἶδα τίς εἰκόνες, τούς σταυρούς καί σκέφθηκα ὅτι πρέπει νά ἦταν ἐκκλησία. Ἀναρωτιόμουν ἄν ἦταν Συναγωγή, γιατί δέν εἶχα δεῖ ποτέ νά φοροῦν τά ἄμφια μέ τέτοιο τρόπο. Τά ἄμφια, τό λιβάνι, ὁλόκληρη ἡ ὀπτική ἐντύπωσι τῆς ἀκολουθίας μοῦ ἄρεσαν καί δέν ἤθελα νά φύγω. Ἄκουσα τή χορωδία σέ τελείως διαφορετική γλῶσσα, οὔτε κἄν στά Γαλλικά. Ἦταν Σλαβικά. Καθόμουν κι ἔβλεπα τότε τίς εἰκόνες. Κι ἄν μοῦ ἔλεγαν τότε, ὅτι σέ ὀκτώ χρόνια θά ἔκανα κι ἐγώ τό ἴδιο, ὡς Διάκος, δέν θά τούς πίστευα καθόλου.

Ὅσο ἤμουν στό ναό καί ἔβλεπα τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἐτελεῖτο ἡ ἀκολουθία, τήν τάξι πού ὑπῆρχε ἀπό ἱερεῖς καί πιστούς, αἰσθανόμουν πώς ἐκεῖ ἦταν ὁ οὐρανός καί σκέφθηκα: ‘Ἄν ὑπάρχη Θεός —διότι ἀναρωτιόμουν ὥς ἐκείνη τή στιγμή ἄν ὑπῆρχε— αὐτός εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο πρέπει νά λατρεύεται’. Ἀπό τότε στήν ἐνορία μας λένε πώς ‘ὁ Νικάνωρ μπῆκε στό ναό γιά νά προστατευθῆ ἀπ’ τή βροχή τοῦ οὐρανοῦ καί βρέθηκε στόν Οὐρανό!’. Πάντα λέω σέ ὅποιον ἔρχεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γιά πρώτη φορά ‘Μπές στό ναό, προχώρησε στό μέσον τῆς ἐκκλησίας καί θά δῆς μπροστά σου τίς πύλες τοῦ Παραδείσου!’ πού δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπ’ τό τέμπλο.

Πρίν γίνω Ὀρθόδοξος, ἤμουν πιστός μέ τήν ἀγγλική ἔννοια τοῦ ὅρου: ὁ Θεός ἦταν πάντα ἐκεῖ! Ἤξερα νά προσεύχωμαι ὅταν τό ἤθελα. Ἐπειδή ἤμουν καί ἀπό στρατιωτική οἰκογένεια, εἶχα τή νοοτροπία ὅτι ‘ἄν ἡ Ἀγγλικανική Ἐκκλησία εἶναι ἀρκετά καλή γιά τό Ναυτικό, εἶναι ἀρκετά καλή καί γιά μένα!’(If God is good enough for the Royal Navy, then it is good enough for me!). Αὐτό ἦταν τό εὖρος τῆς θεολογίας μου!

Γύρισα πίσω στήν Ἀγγλία κι ἄκουσα ὅτι στό Λονδίνο ὑπῆρχε ἕνας ἐπίσκοπος, ὁ Antony Bloom, ἀλλά δέν κυνήγησα τά πράγματα. Μιά μέρα παρακολουθοῦσα στήν τηλεόρασι μιά ταινία γιά τή Γαλλική Ἐπανάστασι. Τότε τό πρόγραμμα τῆς τηλεοράσεως τελείωνε τά μεσάνυκτα καί ὑπῆρχε ἡ συνήθεια στό BBC νά προσκαλοῦν κάποιον γιά νά κάνη τόν ἐπίλογο τῆς ἡμέρας. Ὡς ἐπίλογος ἐκείνης τῆς βραδιᾶς ἦταν κάποιες προσευχές τίς ὁποῖες παρουσίασε ὁ ἐπίσκοπος Bloom, τῆς Ρωσσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἤμουν ἕτοιμος νά κλείσω τήν τηλεόρασι, ἀλλά σκόνταψα στό χαλί πού ἦταν μπροστά της καί ἔτσι δέν κατάφερα νά τήν κλείσω. Ἀκούγοντας τίς προσευχές παραξενεύθηκα καί κάθισα ξανά νά δῶ τή συνέχεια. Τότε ἦλθαν στή μνήμη μου οἱ εἰκόνες ἀπ’ τήν ἐκκλησία στό Παρίσι!

Δέν εἶχα τή διεύθυνσί του, ὡστόσο τοῦ ἔγραψα ἕνα γράμμα λέγοντάς του ‘σᾶς ἄκουσα πρίν ἀπό μιά ἑβδομάδα στήν τηλεόρασι καί ἐνδιαφέρομαι νά γίνω Ὀρθόδοξος. Θά μποροῦσα κάποια στιγμή νά σᾶς συναντήσω;’. Ἔγραψα στό φάκελλο ‘Ἐπίσκοπος Antony Bloom, Ρωσσική Ἐκκλησία, Λονδίνο’, δέν ἤξερα τίποτε ἄλλο. Ἄλλωστε δέν θά ὑπῆρχαν πολλές τέτοιες ἐκκλησίες στό Λονδίνο! Τελικά μοῦ ἀπάντησε καί τόν συνάντησα γιά ἕνα ὁλόκληρο ἀπόγευμα. Ἀργότερα μοῦ πρότεινε νά ἐπικοινωνήσω μέ κάποιον ἱερέα. Εἶχα ἐπικοινωνία μαζί του μέσῳ ἀλληλογραφίας γιά θέματα Ὀρθοδοξίας, εἴχαμε δηλαδή κάτι σάν μαθήματα Ὀρθοδοξίας δι’ ἀλληλογραφίας! Συνεχίσαμε αὐτή τήν ἐπικοινωνία γιά ἀρκετό καιρό κι ἕνα Πάσχα ἔγινα Ὀρθόδοξος καί μετά ἀπό λίγα χρόνια Διάκονος”».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Τά Ἴχνη του Θεού - Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr (Ὧρες Ἐξομολόγησης)

TRUTH TARGET

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Σχετικά με τον Άγιο Φύλακα Άγγελό μας - Ο π. Ιωάννης Κρεστιάνκιν (+2006) & ο Νικόλαος Σεργκέβιτς Λεονόφ, Ιστορικός Καθηγητής


ORTHODOXY IS LOVE

Η Ορθοδοξία είναι Αγάπη


Σχετικά με τον Άγιο Φύλακα Άγγελό μας

Ο π. Ιωάννης Κρεστιάνκιν (+2006) & ο Νικόλαος Σεργκέβιτς Λεονόφ,

Ιστορικός Καθηγητής

Οι Φύλακες Άγγελοι όχι µόνο µας βάζουν καλούς λογισµούς για την αιώνια σωτηρία µας, αλλά πραγµατικά µας φυλάνε στις συνθήκες της ζωής.

Η λέξη «φύλακας» δεν είναι καθόλου αλληγορία, είναι η πολύτιµη εµπειρία πολλών γενεών χριστιανών.

Για παράδειγµα, η Εκκλησία δικαιολογηµένα µας προσκαλεί, στις ευχές της για τους ταξιδευτες, να ζητάµε από τον Κύριο την ιδιαίτερη προστασία τού Φύλακα Αγγέλου. Πράγµατι, πού αλλού, αν όχι σε ταξίδια που είναι γεµάτα απρόβλεπτους κινδύνους, µας είναι απαραίτητη η ιδιαίτερη προστασία τού Θεού;

Δεκατρία περίπου χρόνια πριν, εγώ κι ο ενορίτης µας Νικόλαος Σεργκέγεβιτς Λεόνοφ, καθηγητής ιστορικός, αντιστράτηγος των µυστικών υπηρεσιών και επί πολλά χρόνια συνεργάτης τής τηλεοπτικής εκποµπής «Ρωσικό σπίτι», ήµασταν στη Μονή των Σπηλαίων τού Πσκώφ.

Εκεί ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς γνωρίστηκε για πρώτη φορά µε τον π. Ιωάννη Κρεστιάνκιν, ο οποίος όχι απλά του προξένησε τροµερή εντύπωση αλλά και τον βοήθησε πάρα πολύ µε τις προσευχές του, όπως ο ίδιος ο Λεόνοφ διηγούνταν. Ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς εκείνα τα χρόνια µόλις έµπαινε στη ζωή της Εκκλησίας και του γεννιόνταν πολλά ερωτήµατα. Συγκεκριµένα, µου ζητούσε να του εξηγήσω τη διδασκαλία της Εκκλησίας για τον κόσµο των αγγέλων. Προσπάθησα πολύ, αλλά παρά την ευγένεια του αισθανόµουν ότι είχε απογοητευτεί από τις αδέξιες εξηγήσεις µου. Λυπόµουν, αλλά το µόνο που µου έµενε ήταν να βασιστω στη βοήθεια του Θεού.

Φύγαµε από τη Μονή των Σπηλαίων τού Πσκωφ για τη Μόσχα, ένα καλοκαιρινό πρωινό, νωρϊς, αφού µας αποχαιρέτησε ο πατήρ Ιωάννης. Ο δρόµος θα ήταν µακρύς και πριν την αναχώρηση ζήτησα από τους μηχανικούς τού γκαράζ τού µοναστηριού να κοιτάξουν το αυτοκίνητο και να βάλουν λάδι στη µηχανή.

Τρέχαµε γρήγορα στον άδειο δρόµο. Ενώ οδηγούσα, χωρίς να αποσπώµαι, άκουγα την αφήγηση του Νικολάου Σεργκέγεβιτς για µια από τις μακρινές αποστολές του. Μου είχε υποσχεθεί, καιρό πριν, ότι θα µου διηγόταν αυτή την ιστορία. Στη ζωή µου δεν είχα συναντήσει πιο ενδιαφεροντα αφηγητή από τον Νικόλαο Σεργκεγεβιτς. Τον άκουγες πάντα κρατώντας την αναπνοή σου. Έτσι έγινε κι εκείνη τη φορά.

Όµως ξαφνικά έπιασα τον εαυτό µου να έχει την παράξενη σκέψη ότι να, τώρα, αυτό το λεπτό, θα µας συµβεί κάτι.
Το αµάξι προχωρούσε φυσιολογικά. Τίποτα, ούτε τα όργανα, ούτε η οµαλή κίνηση του αυτοκινήτου, ούτε η µυρωδιά στην καµπίνα προκαλούσαν ανησυχία. Παρ' όλα αυτά εγώ αισθανόµουν όλο και χειρότερα.

«Νικόλαε Σεργκεγεβιτξ, µου φαίνεται ότι κάτι συµβαίνει µε τη µηχανή», είπα, αποφασίζοντας να διακόψω τον συνοδηγό µου.

Ο Λεόνοφ ήταν πολύ πεπεραµένος οδηγός µε πολυετή εµπειρία. Εκτίµησε προσεκτικά την κατάσταση και µε διαβεβαίωσε ότι όλα είναι εντάξει. Όµως η ανεξήγητη ανησυχία µου δεν πέρασε µ' αυτό, αλλά αντίθετα κάθε στιγµή αυξανόταν. «Μήπως να σταµατήσουµε;», είπα τελικά.

Ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς κοίταξε πάλι προσεκτικά τα όργανα. Άκουσε τη λειτουργία τού κινητήρα και κοιτώντας µε έκπληκτος, επανέλαβε ότι κατά την άποψή του δε χρειαζόταν ν' ανησυχούµε για τίποτα. Όµως όταν για τρίτη φορά επανέλαβα, απόλυτα ταραγµένος, ότι πρέπει οπωσδήποτε να σταµατήσουµε, ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς συµφώνησε.
Μόλις µειώσαµε ταχύτητα, κάτω από το καπό άρχισαν να βγαίνουν σύννεφα πυκνού µαύρου καπνού.

Βγήκαµε στην άκρη. Άνοιξα το καπό και από τη µηχανή πετάχτηκε φλόγα από λάδι. Ο Νικόλαος Σεργκέγεβιτς άρπαξε το σακκάκι του από το πίσω κάθισµα κι έσβησε µ' αυτό τη φωτιά. Όταν διαλύθηκε ο καπνός, καταλάβαµε ποιο ήταν το πρόβληµα. Οι µηχανικοί τού µοναστηριού έβαλαν λάδι στον κινητήρα, αλλά ξέχασαν να κλείσουν το καπάκι. Ήταν ακουµπισµένο δίπλα στην µπαταρία. Από το άνοιγµα σε όλο τον δρόµο το λάδι χυνόταν πάνω στην καυτή µηχανή, αλλά λόγω της µεγάλης ταχύτητας ο καπνός και η µυρωδιά έφευγαν κάτω από τις ρόδες του αµαξιού κι εµείς στην κλειστή καµπίνα δεν αισθανόµασταν τίποτα. Ένα-δύο χιλιόµετρα ακόµη και όλα θα µπορούσαν να έχουν τελειώσει µε τραγικό τρόπο.

Αφού τακτοποιήσαµε σχετικά το αµάξι, γυρίζαµε αργά στο µοναστήρι και ρώτησα τον Νικόλαο Σεργκέγεβιτς αν του χρειάζονται συµπληρωµατικές διευκρινίσεις όσον αφορά τους φύλακες αγγέλους και τη συµµετοχή τους στη µοίρα µας. Εκείνος απάντησε ότι του αρκούσαν για σήµερα και ότι αφοµοίωσε πλήρως το δογµατικό αυτό ζήτηµα.

Πηγή:

π.Τύχων Σεβκούνωβ

Σχεδόν άγιοι

εκδ. Εν πλώ

Άγιος Ρίγκομπερτ ή Ρόμπερτ (St Rigobert / Robert) Επίσκοπος Reims Γαλλίας (+745) - Ένας Ορθόδοξος ερημίτης Επίσκοπος της Γαλλίας του 8ου αιώνα


ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ-ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ

ΚΕΛΤΩΝ ΑΓΙΩΝ & ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ


Άγιος Ρίγκομπερτ / Ρόμπερτ (St Rigobert / Robert)

Επίσκοπος Reims Γαλλίας, ερημίτης στο Gernicourt Γαλλίας (+745)

4 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ρίγκομπερτ ή Άγιος Ρόμπερτ (St Rigobert / Robert) ήταν ένας Γάλλος Ορθόδοξος Βενεδικτίνος μοναχός και αργότερα ηγούμενος της αρχαίας Ορθόδοξης Μονής του Orbais της Γαλλίας.

Το 698 διαδέχθηκε τον Άγιο Rieul ως Επίσκοπος Reims της Γαλλίας.

Για πολιτικούς λόγους ο Άγιος Ρίγκομπερτ (St Rigobert) συκοφαντήθηκε και εκδιώχθηκε από την Επισκοπή του και έζησε ως ερημίτης στο Gernicourt της Γαλλίας οπού και κοιμήθηκε οσιακά.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.blogspot.com

Orthodox Heart Sites

π. Ιάκωβος Βαλόδημος - Ένας σύγχρονος Άγιος (1870-1960)


SAINTS OF MY HEART


π. Ιάκωβος Βαλόδημος

Ένας σύγχρονος Άγιος (1870-1960)

π. Ιάκωβος Βαλοδήμος, ένας άγνωστος άνθρωπος τού Θεού

Αυτά τα άγνωστα στόν πολύ κόσμο ταπεινά γεροντάκια τών χωριών καί τών Μοναστηριών κράτησαν καί δίδαξαν με τήν ζωή τους τήν Ορθόδοξη πίστη στά χρόνια πού πέρασαν…

Σήμερα όμως τί γίνεται;

Ό π. Ιάκωβος δεν ήταν μόνον ο άνθρωπος της προσευχής αλλά καί της προσοχής- της αγρύπνου μάλιστα προσοχής. Πρόσεχε τον εαυτό του και στα ελάχιστα, στα όποια άλλοι δεν θα έδιναν καί τόση μεγάλη σημασία, καί θα προέβαιναν ίσως σε συμβιβασμούς, υποχωρήσεις καί αβαρίες…

Όταν την Μ. Τεσσαρακοστή του 1955 κλήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, για να Εξομολογήση τους πιστούς, δυσκολεύθηκε πολύ για να αποφασίσει.

Γιατί νομίζετε; Για να μην βγάλει τα ράσα.

Εκεί, ως γνωστόν, οι Τουρκικές αρχές απαγορεύουν το ράσο. Πώς να βγάλει το ράσο, πού το θεωρούσε αχώριστο σύντροφο της ιεροσύνης καί την οποία ιεροσύνη έλαβε από τον Θεό; Πώς να βγάλει το ράσο, το οποιον επί τρία τέταρτα αιώνος δεν αποχωρίστηκε ούτε στον ύπνο του; Πώς να βγάλει αυτός το ράσο, το όποιον έτμησε η μακραίωνα παράδοση;

Του φαινόταν oτι θα εμοντερνοποιείτο, του φαινόταν ότι θα έμοιαζε με κάτι θηλυπρεπείς κληρικούς πού είδε κάποτε στην Αθήνα με ψαλιδισμένα τά γένια, με κομμένα τά μαλλιά καί ξυρισμένο τους σβέρκο, καί για τους οποίους παρακαλούσε τον Θεό να τούς ελεήσει.

Του φαινόταν oτι θα έχανε την Ορθοδοξία, τήν Ιεροσύνη του, την πίστη του. «Λίγο – λίγο ξεφτίζει ο παπάς», έλεγε. Του φαινόταν, ότι με παντελόνι καί σακάκι -Ορθόδοξος αυτός παπάς- θα φαινόταν σαν σατανάς !…

Αλλά καί να μην υπακούσει στην φωνή του καθήκοντος; Να αφήσει τήν ευκαιρία πού του

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον την ημέρα που έχει Κοινωνήσει; - Ερωτήσεις & Απαντήσεις


ORTHODOX HEART


Ερώτηση:

Επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον την ημέρα που έχει Κοινωνήσει;

Απάντηση:

Ναι επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον την ημέρα που έχει κοινωνήσει. Δεν ισχύει αυτό που λένε κάποιοι οτι δεν επιτρέπεται να ασπαστούμε κάποιον που έχει κοινωνήσει εκείνη την ημέρα.

╰⊰¸¸.•¨*

Ρωτήστε με email ή στην φόρμα του site οτιδήποτε επιθυμεί η καρδιά σας:

gkiouz.abel@gmail.com

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

Q&A

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ & ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

HEART QUESTIONS & ANSWERS

Ευχή και πόλεμος του διαβόλου - π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος


BLACK & WHITE - ORTHODOXY


Ευχή και πόλεμος του διαβόλου​

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Πηγή:

​https://paterstefanos.gr

ΠΑΤΕΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν πολεμείται ο εν μετανοία αγωνιζόμενος Χριστιανός, αντιπαλεύει και αντιμάχεται στις προσβολές, που δέχεται από το διάβολο. Και όταν προσβάλλεται από τους λογισμούς, αντιστέκεται με το έργο της Ευχής, προφορικής και νοεράς. Όταν, πάλι, πολιορκείται από τις επιθέσεις των δαιμόνων, με οποιονδήποτε τρόπο, και ειδικότερα όταν βομβαρδίζεται μανιακώς μέσα του, εσωτερικά, και ταράσσεται για τον άλφα ή βήτα λόγο, επικαλείται σε βοήθεια το πυρ εξ ουρανού, λέγοντας συνεχώς και αδιαλείπτως: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με», διότι «ο Θεός ημών (εστί) πυρ καταναλίσκον» και Αυτός θα διαλύσει τις φάλαγγες των δαιμόνων και τους αχυρώδεις, ακάθαρτους, πονηρούς, αισχρούς και βλασφήμους λογισμούς.

Όπου πορεύεται κάποιος βασιλεύς, διώκονται οι εχθροί. Έτσι, όπου πηγαίνει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, φυγαδεύονται των δαιμόνων οι φάλαγγες, καθότι «εν τω ονόματι Ιησού παν γόνυ κάμψη επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων», δηλαδή των δαιμόνων.

Καθημένου του Ιησού Χριστού, του Κυρίου του ουρανού και της δόξης, επί του θρόνου της καρδιάς, τα πάντα υποτάσσονται και υπακούουσιν Αυτώ. Χαρά μεγάλη στον ουρανό της καρδιάς. Διότι αν για κάθε άνθρωπο, που μετανοεί, γίνεται «χαρά εν εν τω ουρανώ», πολύ περισσότερο όταν την καρδιά επισκέπτεται η σωστική θεία Χάρις του Αγίου εν Τριάδι Θεού και δη του Σαρκωθέντως Λόγου. Θεία μακαριότης και ευφροσύνη, απέραντη αγαλλίασης!

Ας προσέξουμε, γιατί σαν πέτρα σκανδάλου, σαν δόλιος νυκτοκόρακας και σαν άγριο θηρίο επιτίθεται κατά του προσευχομένου χριστιανού ο διάβολος. Και αυτό, διότι καταφλέγεται, μαστιγώνεται και δέρνεται από την Ευχή, όπως λέγει ο Γέροντάς μου διηγούμενος κάποτε το εξής γεγονός:

Ένας νέος, πριν από χρόνια, είχε πολλά ψυχικά προβλήματα και είχε φθάσει μέχρι δαιμονοκρατίας. Απεφάσισαν οι δικοί του και ο ίδιος, να μεταβή στο Άγιον Όρος και να ενταχθή σε μια συνοδεία.

Ο Γέροντας της συνοδείας, Ιωσήφ ο Ησυχαστής, περίφημος για την δύναμη της προσευχής του, τον κράτησε, του έμαθε την προφορική Ευχή και τον έβαλε να σκαλίζει μερικά ξύλινα Σταυρουδάκια. Οποιαδήποτε και αν ήταν η εργασία του, νύχτα, πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, μέσα στη εκκλησία και έξω από αυτήν, όπου και αν ευρίσκετο, θα έπρεπε να λέει συνεχώς με το στόμα του: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με».

Πολλές φορές αναποδογύριζε τα τραπέζια, έκανε άνω-κάτω το μικρό κελλάκι του, κλείδωνε τις πόρτες, ξερρίζωνε τα μικρά σπαρμένα λαχανικά, έκοβε τα δενδράκια, πετούσε πέτρες, φώναζε, τσίριζε, έβγαζε αφρούς από το στόμα του. Και μάλιστα μέσα στη νύχτα συνέβαινε με γυναικεία φωνή να βωμολοχεί χυδαιότατα και να ακούγεται η φωνή του διαβόλου, η οποία του έλεγε:

-Πάψε, με καις! Πές τίποτα άλλο, πες ότι θες, πες από τη Λειτουργία, ψάλλε από το πρωί μέχρι το βράδυ, μόνο αυτό το Όνομα μη λες! Του έλεγε ακόμα:

-Γιατί δεν πας μέσα να βοηθήσεις τον Γέροντα, που είναι μεγάλος και να ψάλλεις μαζί του στην Λειτουργία; (Στην Λειτουργία τον ήθελε ο διάβολος να ψαλλει, την Ευχή όμως δεν τον ήθελε να την λέει!!! Επομένως, καταλαβαίνετε τι αξία έχει αυτό το Όνομα, όταν λέγεται συνεχώς!!!).

Και ο δαιμονισμένος εκαθαρίστηκε και θεραπεύθηκε τελείως. Η δε συμβουλή του Γέροντος Ιωσήφ ήταν να μην βγει έξω, στον κόσμο, διότι το κακό θα επαναλαμβανόταν, με την κοσμική ζωή που θα έκανε.

Δεν άκουσε όμως τον όσιο αυτόν ασκητή και ησυχαστή των ημερών μας (που διέδωσε την Νοερά προσευχή στα νεώτερα χρόνια μας, από το 1950 και έπειτα, σε ολόκληρο τον κόσμο), και πράγματι, όταν γύρισε στον κόσμο, με την αμαρτωλή ζωή του, ξαναδαιμονίσθηκε. Γύρισε πίσω, στο Άγιον Όρος, αλλά το «κουσούρι» πλέον και η δαιμονοκρατία δεν έφευγε από πάνω του.

Αποσπάσμα από το βιβλίο “Η Ευχή μέσα στον κόσμο” του π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου

Εκπομπή 8: Ο Άγιος Μηνάς της Ρουμανίας & διάφορες Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία - ORTHODOX HEART


ORTHODOX HEART

Ορθόδοξη Καρδιά




Εκπομπή 8: Ο Άγιος Μηνάς της Ρουμανίας & διάφορες Εμπειρίες κατά τη Θεία Λειτουργία - ORTHODOX HEART